Nowa deklaracja VAT-7 (15) - jak wypełnić. Przykład.

Już niedługo wszyscy będziemy skazani na nowe formularze VAT-7 w wersji 15. Zmiany dotyczą przede wszystkim procedury "reverse charge" czyli po naszemu "odwrotnego obciążenia" - czyli transakcje importu usług nie tylko z krajów UE, ale i krajów trzecich.  Do tego transakcje obrotu towarami wymienionymi w załączniku nr 11 do ustawy o VAT oraz usług związanych z prawami do emisji gazów cieplarnianych.

A teraz pokrótce opowiem co i gdzie upchnąć w nowej deklaracji:

EKSPORT USŁUG (głównie):

1. Pozycja 11 - wartość dostaw towarów i usług, których miejsce świadczenia (ergo opodatkowania) ustalone na podstawie art. 22 - 28o znajduje się poza RP (nie istotne czy w kraju unijnym czy też trzecim), a podatnik miał prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z tymi dostawami. Znajdą się tu przede wszystkim usługi - transportowe, budowlane, wsparcia technicznego etc. - których miejsce świadczenia znajduje się poza Polską.
2. Pozycja 12 - wartość usług, których miejsce świadczenia określa się na podstawie art. 28b, czyli uznaje się, iż zostały wykonane w miejscu siedziby usługobiorcy, znajdującym się w innym kraju UE, usługobiorca jest podatnikiem VAT, zaś usługi nie są zwolnione z VAT lub opodatkowane stawką zerową, a do tego usługobiorca jest zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z tytułu tej usługi. Pozycja musi zgadzać się z sumą działu E deklaracji VAT-UE. W tej pozycji nie będzie już np. usług budowlanych, ponieważ ich miejsce świadczenia ustalane jest nie na podstawie art. 28b a art. 28e.

IMPORT USŁUG:

1. Pozycja 27/28 - import usług z krajów trzecich (miejsce świadczenie ustalane zgodnie z art. 28b-28n) oraz z krajów UE (miejsce świadczenia art. 28c-28n) - przykładowo: usługa transportowa z USA oraz usługa projektu biurowca z Niemiec (wykluczone usługi z krajów UE, których miejsce świadczenia określa się na podstawie art.28b!).
2. Pozycja 29/30 - zawężenie importu usług wyłącznie do usług od podatników z krajów UE, których miejsce opodatkowania ustalane jest zgodnie z art.28b (czyli w miejscu siedziby nabywcy) - np. usługa transportowa z Niemiec.

DOSTAWA I NABYCIE TOWARÓW I USŁUG OBJĘTYCH ODWROTNYM OBCIĄŻENIEM - KRAJOWE (w tym towary wymienione w załączniku nr. 11 oraz usługi związane z obrotem prawami do emisji gazów cieplarnianych):

1. Pozycja 31 - wypełnia dostawca - dotyczy wyłącznie transakcji objętych odwrotnym obciążeniem (zał. nr 11 + gazy cieplarniane), których miejsce świadczenia znajduje się na terenie RP - kwota zgodna z deklaracją VAT-27!
2. Pozycja 32/33 - wypełnia nabywca - nabycie towarów mające miejsce na terenie Polski od podmiotów nie będących zarejestrowanych w Polsce dla potrzeb VAT - np. zakupy dokonane na targach. Pozycja nie dotyczy załącznika nr 11.
3. Pozycja 34/35 - wypełnia nabywca - rozliczenie podatku należnego z tytułu nabycia towarów z zał. nr 11 oraz związanych z obrotem gazami cieplarnianymi.

ROZLICZENIE "ZŁYCH DŁUGÓW":

1. Pozycja 47 - wypełnia dłużnik - korekta niesłusznie odliczonego VAT należnego - ujmuje kwotę niezapłaconego podatku ze znakiem minus w miesiącu, w którym upływa 150 dzień od upływu terminu płatności. UWAGA! W momencie zapłaty zobowiązania, uprzednio rozliczony VAT ujmuje się "normalnie" w dziale D2 oraz zaznacza kwadrat"tak" w pozycji 63 ("Podatnik w okresie rozliczeniowym dokonał zwiększenia podatku naliczonego na podstawie art. 89b ust. 4 ustawy")

Przykład:

Usługa kompleksowa najmu - wyrok Trybunału Sprawiedliwości

Trybunał Sprawiedliwości UE wydał właśnie wyrok w sprawie opodatkowania VAT usług towarzyszących najmowi (media, czyli wywóz śmieci, energia elektryczna, gazowa, usługi wodnokanalizacyjne itp. ). O tym temacie pisałam już wcześniej w poście dotyczącym sprawy przed TSUE wszczętej przez BGŻ w kwestii opodatkowania usługi ubezpieczenia leasingu.

Jest to wyrok z gatunku tych, które nie stanowią panaceum na wszystkie wątpliwości. A oto dlaczego:

Dyrektywę VAT należy interpretować w ten sposób, że najem nieruchomości i związane z nim: dostawa wody, energii elektrycznej, energii cieplnej oraz wywóz nieczystości co do zasady należy uważać za kilka odrębnych i niezależnych świadczeń, które winno się oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku VAT, chyba że elementy transakcji, także te wskazujące względy ekonomiczne zawarcia umowy, są ze sobą tak ściśle związane, iż tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.,

Gdyby nie treść zawarta po zwrocie "chyba że" problem byłby rozwiązany. Co więcej:

 Zadaniem sądu krajowego jest dokonanie niezbędnej oceny przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności, w jakich ma miejsce najem i spełniane są towarzyszące mu świadczenia, a w szczególności przy uwzględnieniu treści samej umowy. 

Czyli: co do zasady media są osobnymi świadczeniami, ale czasami nie są. ;)

Ale nie jest aż tak źle. Trybunał podsuwa wskazówki, które pomagają ocenić sens umowy, a więc:

W ramach każdego stosunku najmu należy zbadać, czy w odniesieniu do mediów najemca ma swobodny wybór zużycia w ilości, jakiej sobie życzy. W tym względzie istnienie indywidualnych liczników i fakturowanie w zależności od ilości wykorzystanych rzeczy jest istotnym czynnikiem wskazującym, że dostawę mediów należy uważać za stanowiącą świadczenia odrębne od najmu. W odniesieniu do wywozu nieczystości, jeżeli najemca może wybrać świadczeniodawcę lub zawrzeć bezpośrednio z nim umowę, nawet jeśli ze względu na dogodność nie dokonuje tego wyboru lub nie korzysta z tego uprawnienia, lecz otrzymuje świadczenie od podmiotu wyznaczonego przez wynajmującego, na podstawie umowy zawartej między tymi dwoma ostatnimi podmiotami, okoliczność ta stanowi wskazówkę przemawiającą za istnieniem świadczenia odrębnego od najmu. Jeśli ponadto należność z tytułu wywozu nieczystości i należność z tytułu najmu pojawiają się na odrębnych pozycjach na fakturze, należy uznać, że wynajmujący nie wykonuje jednego świadczenia obejmującego najem i rzeczone świadczenie.

Świadczenia odrębne:

1. Swoboda korzystania z mediów: "najemca ma możliwość wyboru świadczeniodawców lub sposobów korzystania z danych towarów lub usług, świadczenia odnoszące się do tych towarów lub usług co do zasady mogą być uważane za odrębne od najmu. W szczególności, jeżeli najemca może decydować o swoim zużyciu wody, energii elektrycznej lub energii cieplnej, które może być stwierdzone poprzez założenie indywidualnych liczników i na tej podstawie fakturowane, świadczenia odnoszące się do tych towarów lub usług co do zasady mogą być uważane za odrębne od najmu. Co do usług takich jak sprzątanie części wspólnych nieruchomości stanowiących współwłasność, należy je uznać za odrębne od najmu, jeśli mogą być zorganizowane przez każdego najemcę indywidualnie lub przez najemców wspólnie, oraz jeśli we wszystkich wypadkach faktury wystawione na najemcę wykazują dostawę tych towarów i świadczenie usług na pozycjach odrębnych od czynszu najmu". Czyli ryczałty odpadają.
2. Powiązanie braku zapłaty za media z rozwiązaniem umowy najmu: "W tym wypadku sama okoliczność, że brak uiszczenia dodatkowych opłat za najem umożliwia wynajmującemu rozwiązanie umowy najmu, w żaden sposób nie uniemożliwia uznania, że świadczenia, których dotyczą te opłaty, stanowią świadczenia odrębne od najmu."

Świadczenie kompleksowe:

1. Najem w pakiecie (bez możliwości decydowania): "jeżeli nieruchomość oddawana w najem obiektywnie, na płaszczyźnie ekonomicznej, wydaje się stanowić jedną całość z towarzyszącymi temu najmowi świadczeniami, te ostatnie można uważać za jedno świadczenie wraz z najmem. Może tak być w szczególności w wypadku najmu lokali biurowych pod klucz, gotowych do użytku wraz z dostawą mediów i określonymi innymi świadczeniami, oraz krótkoterminowego najmu nieruchomości, na przykład na wakacje lub ze względów zawodowych, który jest udostępniany z tymi świadczeniami bez możliwości ich rozdzielenia."
2. Brak swobody również dla wynajmującego: Jeżeli sam wynajmujący nie ma możliwości swobodnego i niezależnego, w szczególności wobec innych wynajmujących, wyboru świadczeniodawców i sposobów korzystania z towarów lub usług związanych z najmem, dane świadczenia są generalnie nierozerwalnie związane z najmem i mogą być też uważane za stanowiące jedną całość, a tym samym jedno świadczenie z najmem. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w której wynajmujący, właściciel części wspólnej nieruchomości, musi korzystać z usług świadczeniodawców wyznaczonych przez wszystkich współwłaścicieli i uiścić proporcjonalną część opłat wspólnych, odnoszących się do takich usług, które następnie przenosi on na najemcę."

Treść wyroku TSUE C-42/14

Sprzedaż poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej

Zazwyczaj sprzedaż towaru poza granicę RP nazywa się eksportem. Od kiedy Polska jest członkiem UE sprawa się skomplikowała. Eksportem jest sprzedaż poza teren UE, nie tylko Polski, z kolei sprzedaż poza teren RP, ale nabywcą jest kraj członkowski, może być zakwalifikowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów lub sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju (w zależności kto jest nabywcą). Skomplikowane? Troszkę.

Przykład:
Jesteśmy firmą zarejestrowaną dla potrzeb VAT UE.
1) Sprzedajemy towar dla włoskiej firmy, która przedstawiła nam swój NIP UE (numer, pod którym jest zarejestrowana dla potrzeb rozliczania transakcji wewnątrzwspólnotowych) -  transakcję tą traktujemy jako WDT (wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów).
2) Ten sam towar kupiła firma z Ukrainy. Otrzymaliśmy potwierdzenie SAD, więc sprzedaż tą wykazujemy jako eksport ze stawką 0%.
3) Mamy sklep internetowy i ten sam towar sprzedajemy osobom fizycznym (nie przedstawiły swojego NIP UE).  W bieżącym roku sprzedaliśmy do Włoch towar o łącznej wartości 36 tysięcy EUR, co przewyższa limit ustalony przez władze Włoch (35 tys. EUR) - musimy zarejestrować się we Włoszech jako podatnik VAT i tam rozliczyć transakcję, która przekroczyła limit (oraz wszystkie następne w tym i kolejnym roku) . Nie wykazujemy tej transakcji w VAT7, ale VAT naliczony związany z tą transakcją podlega odliczeniu.
4) W tym samym sklepie zaopatrują się osoby fizyczne z Wielkiej Brytanii, które kupiły towar za 35 tys. GBP - limit w Wielkiej Brytanii wynosi 70 tys GBP, więc sprzedaż tą rozliczamy w Polsce - wykazujemy w deklaracji VAT7 wraz z podatkiem należnym według polskiej stawki.
5) Jedna firma z Włoch zażyczyła sobie towaru wraz z usługą montażu - w takim przypadku, pomimo że  nabywcą jest podatnik VAT, taką transakcję należy rozliczyć we Włoszech (należy zarejestrować się tam dla potrzeb VAT) (miejscem dostawy towarów montowanych jest miejsce montażu!)

Źródło:

Opodatkowanie. Transakcje wewnątrzwspólnotowe,eksport ,import - 2015

Reguły INCOTERMS 2010 a moment powstania obowiązku podatkowego

Reguły INCOTERMS są zbiorem zasad, które służą ujednoliceniu warunków, na których odbywa się globalny handel. Dzięki nim wszyscy uczestnicy handlu - importerzy, eksporterzy, przewoźnicy etc mogą wzajemnie się porozumiewać i wygodnie ustalać zasady współpracy.

INCOTERMS regulują:

• dystrybucję dokumentów handlowych
• warunki dostaw
• koszty dostaw
• moment przejścia ryzyka związanego z dostarczanym towarem

Z punktu widzenia rozliczeń VAT i jednoznacznego określenia momentu powstania obowiązku podatkowego najistotniejszy jest rozkład ryzyka pomiędzy dostawcę a nabywcę.

Rozliczanie VAT naliczonego związanego z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów

W przypadku WNT podatek VAT należny jest jednocześnie naliczonym, dzięki czemu transakcja jest neutralna podatkowo. Co do zasady, VAT naliczony odliczamy w rozliczeniu za okres, w którym przypada obowiązek podatkowy, czyli równolegle do rozliczenia podatku należnego. Oczywiście, od każdej zasady są wyjątki:

Czyli: podatnik może odliczyć od podatku  należnego VAT naliczony pod warunkiem, że podatek należny został rozliczony w terminie oraz posiada fakturę zakupu WNT (lub zakłada, że otrzyma ją najpóźniej przed końcem trzeciego miesiąca od upływu miesiąca, w którym musiał rozliczyć VAT należny).

Przykłady:

1) Brak faktury

Kurs waluty w WNT i nie tylko cz. 2

Życie byłoby znacznie prostsze, gdyby lewica wiedziała co robi prawica, a autorzy przepisów z zakresu podatku dochodowego wiedzieli co robią spece od VATu i odwrotnie. Niestety. Ogólny pogląd zapewne mają służby FSB, bo chcą, oraz służby księgowe, bo muszą.

Tak wyglądają zależności między poszczególnymi przepisami w kwestii kursu waluty:

Kurs waluty w WNT i nie tylko cz. 1

Ostatnio Polska niemalże wygrała ranking na najmniej przyjazne dla biznesu państwo - na swoją świetna pozycję kraj nasz zapracował takimi casusami, jak ten na obrazku powyżej. Jedna faktura i co najmniej dwa różne sposoby przeliczenia. 

Ale na początek zostanę na gruncie VAT-u i nabyć wewnątrzwspólnotowych. Tu wybór kursu determinuje data powstania obowiązku podatkowego (w WNT data faktury lub 15-sty dzień miesiąca następującego po dniu dostawy, jeśli faktura zostałaby wystawiona po tym dniu lub wcale). Do wyboru mamy kursy Narodowego Banku Polskiego lub Europejskiego Banku Centralnego.

Przykład 1.

Przemieszczenie nietransakcyjne a WNT

Wewnątrzwspólnotowe nabycie może wystąpić również w przypadku, kiedy podatnik przemieszcza towary należące do niego z terytorium jakiegoś państwa członkowskiego na terytorium Polski i w Polsce zamierza wykorzystywać je do działalności gospodarczej. Taka sytuacja wystąpi również w sytuacji, kiedy podatnik zaimportuje towary na terytorium państwa członkowskiego i następnie przewiezie je do Polski. Warunkiem jest bycie podatnikiem VAT w państwie członkowskim i w Polsce (patrz interpretacja poniżej). Jest to czynność zrównana z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów.

Przykład:

"Witex" ma zakłady w Czechach i w Polsce. Sprowadził do Polski towary, które będzie wykorzystywał do działalności w Polsce - w Czechach musi zadeklarować dostawę wewnątrzwspólnotową, a w Polsce rozliczyć nabycie wewnątrzwspólnotowe.

Obowiązek podatkowy w takim przypadku wystąpi 15-stego dnia miesiąca następnego po dniu dostawy (faktura w takim przypadku nie wystąpi).

Istnieją też przypadki, które nie są traktowane jak czynności zrównane z WNT i nie podlegają obowiązkowi rozliczenia:

Przykłady:

1. "Witex" kupił u "Pepiczka" maszynę, którą czeska firma zamontuje na terenie zakładu w Warszawie. Czesi przemieścili maszynę, ale miejscem opodatkowania tej transakcji jest Polska i polska firma jest obowiązana do rozliczenia podatku z tytułu tej transakcji.

2. "Pepiczek" sprzedaje z Czech do Polski knedliczki osobom fizycznym niebędącym podatnikami. Jest to sprzedaż wysyłkowa na teren Polski i to czeska firma ma obowiązek rozliczyć podatek.

3. "Witex" kupił u "Pepiczka" dwie maszyny do warzenia piwa i sprowadził je do Polski, aby stąd  jedną wyeksportować na Ukrainę, a drugą odsprzedać Litwinom (WDT). Przemieszczenie to nie podlega pod wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
Gdyby natomiast "Witex" zamiast odsprzedać maszynę Litwinom, przeznaczył ją do własnego zakładu położonego na Litwie, pojawiłby się problem, czy takiej dostawy nie należałoby potraktować jako WNT. Polska występuje tu jedynie w roli kraju tranzytowego, nie mniej jednak organa podatkowe mogą mieć inny pogląd na ten temat.

Przykład z interpretacji IBPP4/443-120/13/LG:

Miejsce opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego

Miejsce opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego to kraj, w którym należy rozliczyć podatek z tytułu takiego nabycia.

Przykłady:

Podstawa opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego

Podstawa opodatkowania to kwota, która należy wykazać podczas obliczania kwot podatku. Może ona zawierać, oprócz należności za towar, inne elementy składowe:

Usługi kompleksowe, czyli jak BGŻ wygrał z Izbą Skarbową

Kilka lat temu fiskus czepił się leasingu. A konkretnie usług ubezpieczenia podpiętych do przedmiotu leasingu. Rzecz wyglądała następująco:

Zgodnie z ogólnymi warunkami mającymi zastosowanie do umów zawieranych pomiędzy BGŻ Leasing a jej klientami przedmioty oddane w leasing przez leasingodawcę pozostają jego własnością przez cały okres leasingu. Leasingobiorca płaci czynsz leasingodawcy oraz ponosi inne koszty i opłaty związane z przedmiotem leasingu. Ponadto, zgodnie z rzeczonymi ogólnymi warunkami, podczas trwania leasingu tylko leasingobiorca ponosi odpowiedzialność w szczególności w wypadku uszkodzenia, zniszczenia, a także obniżenia wartości towaru będącego przedmiotem leasingu, chyba że wynika ono z normalnego zużycia tego towaru.

BGŻ Leasing wymaga ubezpieczenia przedmiotów oddawanych w leasing.

W tym celu BGŻ Leasing oferuje swoim klientom możliwość zapewnienia im ubezpieczenia. Jeśli zechcą oni skorzystać z owej możliwości, BGŻ Leasing zawiera umowę odpowiedniego ubezpieczenia z ubezpieczycielem i refakturuje na nich jego koszt.

W deklaracji VAT za luty 2008 r. BGŻ Leasing uznała, że takie czynności refakturowania kosztu ubezpieczenia związanego z przedmiotem leasingu są zwolnione z podatku VAT.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie ocenił jednak, że czynność polegająca na zapewnieniu owej ochrony ubezpieczeniowej jest usługą dodatkową wobec usługi leasingu, a zatem powinna być opodatkowana stawką 22%, tak jak usługa główna, tj. leasing.

Powyższe stanowisko podzielił Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. On również zakwestionował możliwość refakturowania przez BGŻ Leasing usług ubezpieczenia związanych z umową leasingową na rzecz usługobiorców przy zastosowaniu takich samych warunków jak stosowane przez ubezpieczyciela.

Mości Dyrektor zdanie Urzędu podzielił, ale zdania Dyrektora nie podzielił już Trybunał Sprawiedliwości. A poglądowo wygląda ten wyrok (sygn. C-224/11) następująco:

W świetle tego wyroku ciężko mi przyjąć do wiadomości, że refaktura mediów typu woda czy prąd będzie potraktowana inaczej niż jak część usługi kompleksowej. Dostawa prądu w oderwaniu od pomieszczenia, w którym można z tego prądu skorzystać jest bez sensu. Idąc dalej - nie widziałam myjni, która osobno fakturuje wodę a osobno usługę mycia, ponieważ ciężko jest umyć samochód bez wody, a przyjechać na myjnię, żeby tylko wylać kilka wiader wody i nie umyć samochodu to szczyt absurdu. 

Ale nie takie rzeczy polskie prawo podatkowe widziało....

Usługi kompleksowe dla opornych

       Usługi kompleksowe/złożone są cudownym polem do manewrów. Oczywiście dla organów fiskusa. W skrócie chodzi o to, że poszczególne składowe danego świadczenia powinny być na gruncie VATu traktowane razem a nie osobno. Wszystkie składowe danej transakcji są traktowane identycznie, niezależnie od zasad dotyczących poszczególnych usług - zasadę ogólną determinuje usługa główna, obejmująca wszystkie usługi pomocnicze.

       Dyrektywa 2006/112 co prawda stwierdza, że każde świadczenie powinno być traktowane osobno, ale już orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej twierdzi, że w pewnych sytuacjach szereg formalnie odrębnych świadczeń może być traktowany jako jedna transakcja.

       Dzieje się tak, jeśli takie świadczenie nie jest dla nabywcy celem w samo w sobie, a jedynie służy jak najlepszemu spełnieniu świadczenia głównego. Pojedyncza usługa traktowana jest jako element usługi kompleksowej, jeżeli jest ona zdeterminowana przez usługę główną - kolokwialnie mówiąc, jest ona bezużyteczna dla nabywcy bez związku z usługą główną np. po co komu usługa montażu bez dostawy maszyny. ETS stwierdził jasno, że wydzielanie poszczególnych podświadczeń jest sztuczne i zaburza system rozliczania VAT.

        Z drugiej strony - istnieje szereg usług świadczonych obok siebie, nawet ze sobą powiązanych i nie stanowią one usługi kompleksowej - np. usługa szkoleniowa z bonusem prowadzona w ośrodku SPA, gdzie po dniu spędzonym na sali konferencyjnej, uczestnicy relaksują się na masażu czy pielęgnacji cery.

      Takie dywagacje zyskują na znaczeniu, kiedy poszczególne usługi różnią się nie tylko przedmiotem, ale także stawką VATu czy prawem do jego odliczenia. Bowiem w przypadku usługi kompleksowej zarówno stawka, jak i prawo do odliczenia determinowane są przez usługę główną.

      Bardzo ciekawym i poglądowym przykładem jest usługa najmu. Pod rządami poprzednich przepisów VAT miałam problem z kompleksową usługa najmu - pojawiały się na fakturach takie pozycje jak konserwacja windy. Występowałam jako sprzedawca i obowiązek podatkowy w najmie występował w terminie płatności. Sytuacja komplikowała się, kiedy faktura za ową konserwację wystawiana była pod koniec miesiąca, z terminem płatności w następnym. Jednakże mili państwo z Krajowej Informacji Podatkowej twierdzili, iż taka usługa wchodzi w zakres kompleksowej usługi najmu i jako taka posiada obowiązek wykazania podatku należnego w terminie płatności, a nie w dacie faktury.  Nie mam gwarancji, czy rzeczywiście konserwacja windy jest składową najmu, jedynie dedukcja na podstawie tzw. "chłopskiego rozumu".

       Drugi problem związany z usługą najmu to woda, ścieki i odpady. Zasadniczo takie usługi opodatkowane są stawką obniżoną 8%. Tu zaczynają się schody na tyle kręte i wysokie, że tematem zajmuje się wspomniany TSUE. Polskie orzecznictwo raz twierdzi, ze te usługi wchodzą w skład usługi najmu, a raz, ze są to odrębne świadczenia. 

     Wszystko rozbija się o zapisy umowy najmu - jeśli umowa zawiera zapis, że media czy konserwacje będą rozliczane odrębnie od czynszu najmu - powinny być  podatkowo traktowane odrębnie (dotyczy to także wspominanej usługi konserwacji windy). Przy czym nie należy doliczać do refaktur marży, co sugeruje TSUE w wyroku C-224/11, o którym napiszę szerzej później. W każdym razie należy poczekać do wyroku TSUE, ale zanim Trybunał go wyda, podatnicy stracą wiele nerwów, a księgowe włosów na głowie.

       Inny problem, pojawia się w sytuacji, kiedy taka pomocnicza usługa sama z siebie jest zwolniona z VAT lub też nie podlega opodatkowaniu, lub też wyłączono prawo do odliczenia - np. usługi finansowe/ubezpieczeniowe czy noclegowe. Jeśli uznać je za usługi pomocnicze w świadczeniu typu leasing czy usługa serwisowa - podlegają zasadom właściwym tej usłudze - czy należy opodatkować stawką 23% oraz można ten VAT odliczyć. Ale jeśli organ uzna, że jest to usługa samoistna - sprawy komplikują się również dla nabywcy, bo jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt2 ustawy o VAT - z takiej faktury VAT odliczyć nie wolno, jeśli sprzedawca błędnie uznał, że jest to usługa składowa. A nikt nie wie, co kluje się w głowach organu... Dobrze, że przynajmniej ustawa nie zabrania odliczać VATu z faktur z błędną stawką. Najemcy mogą spać spokojniej...
        Pod rządami obecnej ustawy w przypadku najmu problem może pojawić się w momencie otrzymania zaliczki - najem jest przypadkiem szczególnym i nie ma obowiązku rozliczania zaliczki. Jednakże mogą pojawić się usługi komplementarne, które podlegają zasadom ogólnym (konserwacje, naprawy, usługa sprzątania etc). I co wtedy? Ja wiem, że to przypadek mocno ekstremalny, ale i takie się pojawiają. A do tego dochodzi możliwość potraktowania takiej usługi jako usługi ciągłej z jeszcze inną datą obowiązku podatkowego.

     Można by się posiłkować zapisami umów - moje doświadczenie mówi jednak, że kto inny pisze umowy, a kto inny je fakturuje, a czasami jeszcze kto inny je rozlicza. Sporządzającego najczęściej interesują pieniądze, podatkami sobie głowy nie zawraca, bo on nie od tego jest. A i tak nie wiadomo, jak do tematu podejdzie fiskus.

 

Poniżej znajduje się rozpisana usługa kompleksowa najmu na cele komercyjne, niezwiązane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych. Widać jak przepuszczenie poszczególnych usług przez wspólną pozycję zmienia ich "własności VATowskie".

 

Konstrukcja usługi kompleksowej najmu według mojego doświadczenia

A tutaj najem na cele mieszkaniowe dla osób nieprowadzących działalności:

 



Można teraz zauważyć w ilu miejscach można popełnić kosztowny błąd. Wynajem lokalu wcale nie jest prostą sprawą. A przy tym widać na czym polega idea usługi kompleksowej.

  Wyroki ETS w sprawie usług kompleksowych:
C-349/96
C-41/04
C-231/94
C-34/99
C-111/05
C-425/06
 

VAT od kwietnia - ciekawostki

Byłam dzisiaj na szkoleniu dotyczącym odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z samochodami firmowymi. W ucho wpadło mi kilka ciekawostek, na które wypadałoby zwrócić uwagę:

1. Jeśli mamy w firmie samochód osobowy* leasingowany (operacyjnie) lub wydzierżawiony i wykorzystaliśmy wcześniej limit 60% i/lub 6 tysięcy złotych możliwych do odliczenia, od faktur za okresy przypadające po zmianie przepisów, czyli od kwietnia, można odliczać 50% VAT naliczonego.
2. Jeśli samochód osobowy* dozna uszczerbku, z faktury za naprawę powypadkową możemy odliczyć 50% VATu - powinniśmy zgłosić się do ubezpieczyciela o zwrot pozostałej kwoty - w końcu ma nam pokryć całość wydatku.
3. Jeśli w samochodzie* montowane są towary, które związane są wyłącznie z prowadzoną działalnością np. taksometr czy kogut na taksówce - od tych wydatków można odliczyć 100% VAT.
4. W związku z ochroną praw nabytych - jeśli przed 1 kwietnia podatnik zawarł umowę leasingu lub dzierżawy samochodu i jednocześnie przysługiwało mu prawo do pełnego odliczenia VAT z tytułu zakupu, a w związku ze zmianą przepisów samochód utracił prawo do odliczenia 100% VAT - pod warunkiem zarejestrowania umowy leasingu do 30 kwietnia - zachowuje prawo do odliczania całego VAT z faktur dotyczących leasingu lub dzierżawy, mimo że od innych wydatków może odliczyć zaledwie 50%.
5. Jeśli firma posiada samochody, które posiadają badanie VAT sprzed zmiany przepisów, to powinna wiedzieć, iż:

• VAT-1 - nie wymaga ponawiania (należy tylko sprawdzić, czy podana na badaniu podstawa prawna pokrywa się z art. 86a ust. 9 pkt1 lit.a)
• VAT-2 - nowe badanie nic nie pomoże, należy zaprowadzić ewidencję i wysłać VAT-26 lub zadowolić się 50% odliczeniem.
• VAT-3 - jeśli samochód posiada jeden rząd siedzeń, należy zrobić kolejne badanie, jeśli więcej to przepadło
• VAT-4 - jak wyżej

        Nowe badanie należy zrobić do końca czerwca 2014.

* samochód osobowy, który nie jest używany wyłącznie w do celów działalności gospodarczej.

Powyższe stwierdzenie, które już poprzednio odsądzałam od czci i wiary na gruncie podatku dochodowego, niesie za sobą pewne przesłanie. Podatnik, który nie prowadzi ewidencji i nie zgłasza VAT-26, nie przyznaje się przez to, że wykorzystuje pojazd w ramach prywaty. On jedynie stwierdza fakt, iż nie jest w stanie zapewnić, że nie będzie on wykorzystany w takim celu. Może się bowiem zdarzyć sytuacja, że pracownik weźmie samochód, żeby pojechać do apteki po tabletki przeciwbólowe, ponieważ przesadził z lekturą przepisów podatkowych. Gdyby ktoś ze służb wywiadowczych aparatu skarbowego namierzył delikwenta pod tą apteką, a samochód został zgłoszony jako używany wyłącznie dla celów działalności, firma musiałaby skorygować odliczony niesłusznie VAT od początku i jeszcze mogłaby otrzymać dowód uznania o wartości do 720 stawek dziennych, a taka stawka dzienna startuje aktualnie od 56 złotych polskich.

Samochody w firmie od kwietnia 2014

Mam samochód. I co z nim zrobić w kwietniu?

Korekty faktur VAT - zmiany w roku 2014

Źródło:
1) Tomasz Krywan "VAT 2014. Najnowsze zmiany." Dodatek do Rzeczpospolitej 22.01.2014 str. 45-48.
2) Ustawa o VAT art. 29a 

Terminy wystawienia faktur VAT w roku 2014

Derogacja pachnie ZUSem

   Kwestią czasu jest wprowadzenie przepisów wprowadzających częściowe odliczenie VAT od zakupu i eksploatacji samochodów osobowych używanych zarówno służbowo jak i prywatnie.

  Ministerstwo pracuje nad wprowadzeniem regulacji mającej na celu zagwarantowanie, że samochód traktowany dla celów podatkowych jako samochód wykorzystywany tylko i wyłącznie w działalności gospodarczej, rzeczywiście jest tak wykorzystywany. Można się domyślić, że chodzi o wprowadzenie obowiązkowej ewidencji przebiegu takich samochodów.

    Samochody, które wypadną z tej definicji, wygenerują, jak podejrzewam, swoim użytkownikom dodatkowy przychód. Pojawi się konieczność opodatkowania i oskładkowania nieodpłatnego świadczenia w postaci wykorzystywania służbowego samochodu w celach prywatnych. Konieczność zapłaty daniny to jeszcze nie wszystko. Podstawę naliczenia owej daniny trzeba jakoś wycenić. Okazuje się, że obliczenie kosztów zakupu (chociażby przez użycie miesięcznego odpisu amortyzacyjnego) i eksploatacji i proste podzielenie tej kwoty w określonej proporcji może nie wystarczyć.

     Przepisy art. 11 updof oraz par. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18.12.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe wskazują, że należy użyć ceny zakupu usługi. Interpretacje wydawane do tych przepisów twierdzą coś zgoła innego - do wyceny świadczenia należy zastosować rynkowych cen za wynajem samochodu z uwzględnieniem jego marki, rocznika stanu etc. (np. DD3/033/6/KDJ/12/PK-71).

     Wyrok WSA w Gdańsku I SA/Gd 474/11 stanowi jednak inaczej (sytuacja dotyczy samochodów leasingowanych):  

 Przedmiotem oceny Sądu jest spór dotyczący prawnej podstawy ustalania wartości nieodpłatnego świadczenia w postaci udostępniania pracownikom samochodów leasingowanych. Strona skarżąca jako podmiot korzystający z pojazdu na podstawie umowy leasingu (art. 7091 k.c.) oddaje rzecz do używania osobie trzeciej (pracownikowi), który z tego tytułu uzyskuje nieodpłatne świadczenia.Wartość pieniężną innych niż wymienione w art. 11 ust. 1 i 2 nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie normowanej art. 11 ust. 2 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić należy, że prawo strony skarżącej do korzystania z pojazdu zostało nabyte na podstawie umowy leasingu. W tej sytuacji spełniona jest dyspozycja art. 11 ust. 2 a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przedmiotem świadczenia na rzecz pracownika są usługi zakupione u innego podmiotu. Umowa leasingu jako prawna podstawa uprawnień strony skarżącej determinuje sposób ustalenia uzyskiwanych przez pracownika nieodpłatnych świadczeń z tytułu prawado korzystania z pojazdu dla celów prywatnych. W ocenie Sądu poszukiwanie analogii z sytuacją udostępniania pojazdów będących własnością spółki nie jest prawnie uzasadnione. [...] W tym zakresie powołany przepis jest jednoznaczny - wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia, którego przedmiotem są usługi zakupione, ustala się według cen zakupu. [...] Cena zakupu definiuje wszystkie należności wynikające z umowy leasingowej.

      Wyrok dotyczy interpretacji ITPB2/415-970/10/12-S/ENB. Można w niej wczytać jaki sposób spółka przyjęła do celów obliczenia wartości dodatkowego przychodu.

Z uwagi na fakt, że regulamin warunków użytkowania samochodów służbowych Spółki przewiduje obowiązek składania przez pracowników miesięcznych oświadczeń w zakresie ilości godzin użytkowania samochodów służbowych w celach prywatnych, Spółka powinna określać wysokość przychodów z tzw. nieodpłatnych świadczeń poszczególnych pracowników w oparciu o stawkę za godzinę użytkowania samochodu służbowego w celach prywatnych, wyliczoną jako 1/24 stawki za dobę. W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wysokość przychodu określonego pracownika Spółka powinna ustalać w oparciu o stawkę godzinową, wyliczoną jako 1/24 stawki za dobę, obliczoną na podstawie ponoszonych przez Spółkę opłat leasingowych za użytkowanie określonego samochodu, opłat z tytułu ubezpieczenia tego samochodu oraz opłat za jego przeglądy techniczne.

[...]Wskazać również należy, że wszelkie dodatkowe koszty (np. koszt paliwa zakupionego przez Spółkę) związane z eksploatacją samochodu do celów prywatnych, jeśli nie zostaną uwzględnione w wartości świadczenia wyliczonego zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy należy obliczyć na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy tj. na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku.

      Tak czy inaczej pachnie koniecznością prowadzenia kolejnych ewidencji i zatrudniania kolejnych księgowych/kadrowych do przerabiania ton dokumentacji i zastanawiania się, jak obliczyć wartość świadczenia w przypadku samochodów nieleasingowanych, ale kupionych za żywą gotówkę, albo nie daj Boże wniesionych aportem....

Samochodowej derogacji ciąg dalszy

Komisja Europejska przychyliła się do prośby polskich władz w kwestii derogacji przepisów VAT dotyczących samochodów służących działalności gospodarczej.

W drodze odstępstwa od artykułu 168 Dyrektywy 2006/112/WE Polska otrzymuje zezwolenie na ograniczenie do 50% prawa do odliczenia podatku VAT od zakupu, wewnątrzwspólnotowego nabycia, przywozu, wynajmu lub leasingu pojazdów silnikowych, a także podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z tymi pojazdami, gdy pojazd nie jest w pełni wykorzystywany w celach biznesowych.

Ograniczenia określonego w akapicie pierwszym nie stosuje się do pojazdów silnikowych o maksymalnej dopuszczalnej masie całkowitej większej niż 3500 kg oraz pojazdów silnikowych o liczbie miejsc większej niż dziewięć włącznie z miejscem dla kierowcy.

Ograniczenie określone w akapicie pierwszym, nie ma zastosowania do podatku VAT pobieranego od wszelkich wydatków, które są w całości związane z działalnością podatnika.

Polska otrzymuje zezwolenie, aby nie traktować jako dostarczenia odpłatnych usług prywatnego użytkowania lub, w bardziej ogólnym rozumieniu, do użytkowania w celach innych niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, przez podatnika lub personel zatrudniony przez podatnika pojazdu, którego dotyczy ograniczenie zawarte w artykule 1 niniejszej Decyzji.

http://pim.pl/derogacja-vat-juz-oficjalnie/

O ile dobrze rozumiem, korzystanie z takiego samochodu w celach prywatnych nie będzie traktowane jako nieodpłatne świadczenie - czynność podlegająca opodatkowaniu VAT. 

(Poland is authorised not to treat as a supply of services for consideration the private use by a taxable person or his staff or, more generally, for purposes other than those of his business, of a vehicle to which the restriction referred to in Article 1 of this Decision applies).

W chwili obecnej (obowiązuje ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym) przekazanie na cele osobiste samochodów i pojazdów samochodowych, co do których nie przysługiwało prawo pełnego odliczenia VAT, nie jest traktowane jako czynność opodatkowana - art.5 wspomnianej ustawy.

Obowiązek podatkowy w VAT w roku 2014

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług to konieczność wykazania w rejestrze podatku VAT należnego z tytułu dokonania czynności, która podlega opodatkowaniu. Data powstania obowiązku podatkowego to nic innego, jak data z którą należy wykazać VAT należny związany z czynnością opodatkowaną.

VAT i samochody w roku 2014

Od 1 stycznia 2014 roku wchodzi kolejna partia zmian w ustawie o VAT. Pewniakiem jest zmiana dotycząca odliczenia VAT od nabycia pojazdów samochodowych o masie poniżej 3,5 tony.

Ministrstwo Finansów wystąpiło do Komisji Europejskiej w wnioskiem o derogację w sprawie odliczania podatku VAT od pewnej grupy pojazdów. Zmiany miałyby nastąpić o własnie od stycznia 2014. Jeśli jednak KE będzie się spieszyło tak jak MF w sprawie interpretacji indywidualnych, to może się okazać, że wejdą w życie później niż zakłada rząd. Wniosek został utajniony. A co.